Rotterdam - Mark Huizinga heeft zijn imposante carrière afgesloten met een zege. De nare smaak van de Spelen is voorlopig weggespoeld door de waardering die de Schiedammer vandaag toekwam. In Rotterdam won Mark Huizinga in de voor het eerst uitverkochte Rotterdam Topsporthal zijn tiende Nederlandse titel en werd hij geëerd voor zijn prachtige successen. Jeffrey Meeuwsen was dankbaar zijn laatste slachtoffer te zijn, ook zijn afscheid werd gadegeslagen door zijn grote judo familie. Met twee keer knipperen was het echter afgelopen. Huizinga won zijn laatste duel met een prachtige schouderworp in zestien seconden onder groot applaus van een volle topsporthal.

 

Met de zege sluit Nederlands trots zijn carrière af. Voor hem begint een nieuw leven, een leven na de sport, dat is een felicitatie waard. Vandaag werd zijn laatste medaille omgehangen door staatssecretaris Jack de Vries en ontving hij uit handen van zijn coach Chris de Korte de zesde dan.

 

Wij schreven dit al eerder, maar Huizinga kwam op zijn besluit terug om afscheid te nemen met lege handen. De Spelen brachten hem niet het geluk dat hij nodig had voor een medaille. In bloedvorm was hij, de overtuiging straalde er vanaf na zijn eerste winst op Ilias Iliadis. Maar tegen de gevaarlijke Zwitser Sergei Aschwanden kwam hij al snel op achterstand. Daar waar hij die achterstand in juli nog eenvoudig goedmaakte op dezelfde Zwitser, kwam Huizinga nu in de problemen en moest risico’s nemen. Aschwanden profiteerde en Huizinga’s carrière kwam aan een vroeg einde. Gelukkig voor het Nederlandse publiek dat hem altijd waardeerde, wilde Huizinga nog éénmaal de mat betreden. Hij bevestigde zijn status door het record van 10 Nederlandse titels van Dennis van der Geest te evenaren.

 

Mark Huizinga kende een bescheiden juniorenperiode met Nederlandse titel tot 18 jaar in 1990 in het gewicht tot 78 kilogram, gevolgd door een tweede Nederlandse titel in 1993, tot 21 jaar.

Een jaar later was de toenmalige Vlaardinger goed voor de Nederlandse titel alle categorieën door in de finale Louis Wijdenbosch te verslaan. Sindsdien won hij elf Nederlandse titels, waarvan 9 titels in zijn categorie, eerst tot 86 kilogram, gevolgd door de 90 kilogram-klasse.

 

Internationaal brak Mark Huizinga door in 1996. Nadat hij in 1994 al brons haalde op zijn eerste EK won Huizinga in Den Haag zijn eerste Europese titel, één van zijn mooiste. Datzelfde jaar won Huizinga brons in Atlanta tijdens Olympische Spelen.

In Europa was Huizinga ongenaakbaar met drie Europese titels op rij.

In het beroemde jaar 2000 verloor Huizinga verrassend de Europese finale. Misschien stond de focus nog niet op scherp. Die focus was er precies vier maanden later wél. Op 20 september 2000 beleefde Mark Huizinga zijn mooiste moment in zijn carrière. In Sydney versloeg hij iedereen met overmacht en won hij de Olympische titel en zijn tweede Olympische medaille. Net 27 jaar was hij in de kracht van zijn leven, maar die zou nog lang voortduren. In 2001 won hij zijn vierde Europese titel ondanks een knie operatie in december 2000. Maar vanaf toen begon de klad erin te komen op blessuregebied. Problemen met zijn duim, een gebroken vinger op het NK van 2002, hij pakte desondanks de Nederlandse titel maar moest later aan de vinger geopereerd worden. Gevolgd door een knieband blessure in 2003 en vele andere pijntjes.

 

Desondanks bleven de medailles elkaar opvolgen al werd er iets beter geperiodiseerd. In totaal won Huizinga 13 wereldbekers en behaalde hij 32 medailles, de meeste van iedereen ooit in het herenjudo.

 

Tijdens de Spelen van Athene in 2004 behaalde Huizinga zijn derde Olympische medaille. Na een snelle nederlaag tegen Hwang uit Korea kwam Huizinga ijzersterk terug in de herkansingen, één van zijn grote verdiensten in zijn carrière, een meester in de herkansing.

 

Op het WK van 2005 in Cairo won hij eindelijk een WK medaille. Huizinga en het WK dat is nooit een goede combinatie geweest. In zeven deelnames kwam hij slechts tot één medaille. Maar de medaille gaf aan dat Huizinga nog altijd tot de top van de wereld hoorde.

In 2007 zat het wegens privé problemen niet mee met Huizinga. Gedesillusioneerd zegde de Schiedammer af voor het EK, om vervolgens zich te focussen op het WK en de kwalificatie voor zijn vierde Olympische Spelen.

Huizinga slaagde in zijn missie en was maar weinig geïnteresseerd in de strijd om het brons die hij dan ook verloor. De kwalificatie was een feit.

 

In 2008 bouwde Huizinga zijn seizoen traditioneel sterk op. Een vijfde plaats op het Tournoi de Paris was goed genoeg en in april 2008 werd hij de oudste Europees kampioen bij de mannen ooit. Een wonder? Nee, want Huizinga is nog altijd steengoed. Als geen ander kan hij periodiseren. De statistiek dat Europees kampioenen doorgaans minder presteren op de Spelen is van hem niet van toepassing, want Huizinga is van een ander niveau.

In Duitsland op het voorbereidingstoernooi in Braunschweig werden de puntjes op de “i” gezet en langzaam afgebouwd naar wat meer rust na een intensieve voorbereidingsperiode. De laatste pijntjes konden genezen, want Huizinga had sinds het EK lang last gehad van een gekneusde rib.

 

Op 13 augustus was Mark Huizinga er klaar voor en liet dat in zijn eerste ronde zien tegen Iliadis Iliadis. De favoriet voor het goud werd verslagen door de Europees kampioen. Getergd, uitgelaten en geconcentreerd reageerde hij na afloop, klaar om iedereen op te vreten, maar het liep anders.

 

Mark Huizinga wordt bedankt voor zijn prachtige carrière en behoort tot één van de beste judoka’s aller tijden. Een toetje op de Spelen zat er zeker in, maar historie werd die dag toch niet geschreven.

 

Maar iemand die zijn carrière zó heeft ingericht is een legende, zo voelen zijn collega's dat, de media voelt dat, zijn fans, en zijn familie.

 

Als Anton Geesink in Japan een zaal betreedt en hij wordt aangekondigd klinkt er een groot applaus, vaak gaan toeschouwers staan. Dat doen wij in Nederland niet snel, dat zal ook niet veranderen. Het is een culturele drempel om mensen te vereren.

Vele liefhebbers zullen echter wel dezelfde drang voelen om te gaan staan, en te klappen als Mark Huizinga in toekomst wordt aangekondigd. Huizinga, is gevormd door een mix familie, Chris de Korte en de vier T’s: Talent, Timing, Tijgeren en Toewijding. Met zijn judogevoel zal hij onze waardering kunnen voelen.

 

Mark Huizinga's nieuwe leven was al begonnen, maar er is nu niets meer wat de regerend Europees kampioen van zijn pad af kan laten wijken.

 

De hoogtepunten:

Olympisch Kampioen 2000

Brons Olympische Spelen 2004

Brons Olympische Spelen 1996

 

Brons Wereldkampioenschap 2005

 

5x Europees kampioen

2x Europees kampioen teams

8x militair wereldkampioen (in totaal 10 finales)

 

13x goud op een (Super) World Cup (o.a.3x R’dam, 3x Rome, 1x Parijs)

32 (Super) World Cup medailles (1994-2007): wereldrecordhouder.

winnaar Kano Cup 1999

 

Zijn 14 Nederlandse titels:

10x heren -86kg/-90kg (evenaring record)

2x open klasse (licht)

1x tot 21 jaar

1x tot 18 jaar

 

1x Nederlands kampioen teams -21jr

1x Nederlands kampioen teams -18jr

 

ook leuk:

• Europees judoka van het jaar in 1998 & 2000

• 12 EK-medailles in 14 deelnames (1994-2008)

• 17 World Cup-medailles op rij (7 jaar achtereen altijd prijs), een record

 

Bron: www.judoinside.com

 

Overzicht carrière Mark: http://www.youtube.com/watch?v=VsOw31dQwg4